- Thirrja për agjërimin dhe devotshmërinë
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ…﴾
“O ju që besuat, agjërimi u është bërë obligim sikurse ishte obligim edhe i atyre që ishin para jush, kështu që të bëheni të devotshëm.”
Agjërimi nuk është thjesht ndalesë nga ushqimi, por një “trajnim” për shpirtin. Zoti nuk ka nevojë që ne të rrimë pa ngrënë; Ai dëshiron që ne të fitojmë kontroll mbi veten.
Ndjeje nderin që Allahu po të drejtohet Ty personalisht me “O ju që besuat”. Ti je pjesë e një zinxhiri të artë besimtarësh që nga Ademi (a.s.) e deri më sot.
Nëse mund t’i thuash “jo” gotës së ujit kur je vetëm në dhomë sepse e di që Zoti të sheh, ti mund t’i thuash “jo” çdo mëkati tjetër jashtë Ramazanit.
- Thirrja për pendim të sinqertë (Teube)
﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحًا ٌ﴾
“O ju që keni besuar, pendohuni tek Allahu me një pendim të sinqertë.”
Pendimi i sinqertë është si larja e një rrobe të bërë pis prej vitesh. Ramazani është rasti ideal për ta nisur nga zeroja, pa peshën e gabimeve të vjetra.
Imagjino mëshirën e Zotit që të pret me krahë hapur, pavarësisht sa larg ke ikur. Nuk ka rëndësi sa herë ke rënë, rëndësi ka që sot po ngrihesh.
Mos thuaj “jam i zhytur në mëkate”. Thuaj “Zoti im është më i madh se gabimet e mia”. Ky muaj është fshirësi i madh i dëshprimeve tona.
- Thirrja për bujari dhe sadaka
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ﴾
“O ju që keni besuar, jepni nga ajo me të cilën Ne u kemi furnizuar juve, para se të vijë një ditë kur nuk do të ketë as tregti, as miqësi, e as ndërmjetësim.”
Ne nuk jemi pronarë të pasurisë, por thjesht administratorë të saj. Ajo që jep, mbetet e jotja në botën tjetër; ajo që mban, do ta lësh këtu.
Shiko buzëqeshjen e një fëmije jetim apo lehtësimin e një kryefamiljari kur i dërgon një pako ushqimesh. Ajo kënaqësi në zemrën tënde është shpërblimi i parë nga Allahu.
Bëhu bujar për të varfrit si Pejgamberi i Zotit. Njerëzit kanë nevojë për solidaritet, jo për luks të tepruar në tavolinat tona ndërkohë që komshiu ka nevojë.
- Thirrja për durim (Sabër) dhe namaz
﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ﴾
“O ju që keni besuar! Kërkoni ndihmë me durim dhe me namaz, se vërtet Allahu është me durimtarët.”
Durimi nuk është pritje pasive, por qëndresë aktive me besim te Zoti. Namazi është karikuesi i baterisë shpirtërore që na mban në këmbë gjatë sprovave.
Kur gjunjët të dhembin në teravi apo kur etja të shtohet në mesditë, kujto se “Allahu është me durimtarët”. Ti nuk jepesh, sepse Ai është me Ty.
Jeta ka stuhitë e veta, por ti ke spirancën: Sabrin. Ramazani na mëson se pas çdo vështirësie vjen lehtësimi, ashtu si iftari vjen pas urisë.
- Thirrja për përmendjen e Allahut (Dhikr)
﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا﴾
“O ju që keni besuar, përmendeni Allahun sa më shpesh!”
Përmendja e Allahut e mban zemrën të gjallë. Një zemër pa dhikër është si një shtëpi e braktisur ku hyjnë vetëm merimangat e dëshpërimit dhe ankthit.
: Gjej qetësinë në çdo thënie “SubhanAllah” dhe “Elhamdulilah”. Le të jetë gjuha jote e lagur me lavdërimet e Atij që të dha mundësinë ta jetosh edhe këtë Ramazan.
Në mes të stresit të punës dhe jetës moderne, dhikri është “pauza hyjnore”. Përmende Atë, që Ai të të përmendë ty në mesin e melekëve.
- Thirrja për ruajtjen e gjuhës dhe etikës
﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضًا﴾
“O ju që keni besuar! Largohuni prej shumë dyshimeve… mos hulumtoni për të metat e njëri-tjetrit dhe mos përflisni njëri-tjetrin!”
Agjërimi i stomakut pa agjërimin e gjuhës është thjesht dietë. Ruajtja nga thashethemet është mbrojtja e “thesarit” të sevapeve që po grumbullon me mund.
Sa e dhimshme është të prishësh adhurimin e një dite të tërë me një fjalë të keqe për vëllanë tënd? Ramazani është muaji i pastrimit të gjuhës nga helmi i përgojimit.
Sfidoni veten: Gjatë këtij muaji, mos thuaj asnjë fjalë të keqe për askënd. Bëhu burim paqeje dhe sigurie për njerëzit që të rrethojnë.
- Thirrja për bindje dhe punë të mira
﴿ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَاسْجُدُوا وَاعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَافْعَلُوا الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴾
“O ju që keni besuar! Përuluni (në ruku), bini në sexhde, adhuroni Zotin tuaj dhe bëni punë të mira, që të shpëtoni.”
Çdo sexhde është një lartësim. Çdo punë e mirë, sado e vogël (si heqja e një guri nga rruga apo një buzëqeshje), është një tullë në kështjellën tënde të Ahiretit.
Imagjino ditën kur do të dalësh para Krijuesit dhe këto punë të mira do të jenë mbrojtësit e tu. Shpëtimi është vetëm një hap larg te vepra jote e radhës.
Mos e lini Ramazanin të ikë pa lënë një gjurmë konkrete mirësie në lagjen tuaj, në familjen tuaj ose në xhaminë tuaj. Bëhu personi që të tjerët thonë: “Ai ndryshoi për mirë këtë muaj”.
Të nderuar besimtarë!
Këto 7 thirrje janë harta jonë për këtë muaj. Allahu na thirri me dashuri, le t’i përgjigjemi me bindje. Le të mos dalim nga ky Ramazan ashtu siç hyjmë, por të rilindur në besim dhe në vepra.”
