Hytbja e Parë
Falënderimet i takojnë vetëm Allahut, Zotit të botëve. Atë e falënderojmë, prej Tij ndihmë, udhëzim dhe falje kërkojmë. Kërkojmë mbrojtje te Allahu nga e keqja e shpirtrave tanë dhe nga dëmi i veprave tona. Këdo që e udhëzon Allahu, nuk ka kush e humb, dhe këdo që e lë në humbje, nuk ka kush e udhëzon.
Dëshmoj se nuk ka zot tjetër që meriton adhurimin përveç Allahut, i Vetëm e pa ortak, dhe dëshmoj se Muhamedi ﷺ është robi dhe i Dërguari i Tij.
Të nderuar vëllezër besimtarë!
Në udhëtimin e kësaj jete, secili prej nesh përballet me momente vendimmarrjeje, përpjekjesh dhe shpresash. Njeriu natyrshëm e lidh zemrën me synime të caktuara: një mundësi punësimi, një hap drejt martesës, një projekt tregtar apo një rrugëtim jetësor që me bindje e sheh si të dobishëm. Ne investojmë mundin, kohën dhe lutjet tona, duke pritur që ajo derë të hapet.
Por, ndodh shpesh që me gjithë përpjekjet, lutjet dhe shpresën, ajo derë mbyllet. Rruga bllokohet, plani dështon dhe ajo që e dëshironim me aq pasion bëhet e pamundur.
Pikërisht në këtë udhëkryq shpirtëror lindin pyetjet që trazojnë zemrën e njeriut: Pse u mbyll kjo derë? Pse u vonua apo u pamundësua ajo që kërkoja? A është kjo humbje dhe dështim, apo fshihet diçka tjetër pas saj?
Në këto momente sprove, besimtari ka nevojë të kthehet te udhëzimi profetik për të kuptuar se një derë e mbyllur nuk do të thotë domosdoshmërisht humbje. Ndonjëherë, ajo është vetë mëshira, mbrojtja dhe përgjigjja e Allahut për të.
Të dashur vëllezër!
Për ta kuptuar këtë realitet, le t’i kthehemi një prej haditheve më udhëzuese në traditën tonë islame. Xhabiri (Allahu qoftë i kënaqur me të) tregon:
“Pejgamberi ﷺ na mësonte lutjen e istihares (kërkesës) për çdo çështje ashtu siç na mësonte një sure të Kuranit. Ai na këshillonte duke thënë: “Nëse ndonjëri çon nëpër mend a vendos për një çështje, le të falë dy rekate namaz vullnetare dhe, pas namazit, le të thotë:
“O Allah! Kërkoj të më japësh më të mirën, më të mbarën e më të dobishmen, për shkak se Ti di gjithçka! Kërkoj të ma bësh të mirën të mundur me Fuqinë Tënde! Kërkoj të më dhurosh nga mirësia Jote e madhe, sepse Ti ke fuqi për gjithçka, kurse unë nuk kam mundësi! Ti di çdo gjë, kurse unë nuk di! Ti je Njohësi i të fshehtave!
O Allah! Nëse kjo gjë – dhe përmend gjënë për të cilën bën istihare – sipas Dijes Tënde, është në të mirën e në dobinë e fesë sime, të jetës sime dhe përfundimit të punëve të mia, atëherë ma mundëso, ma bëj mbarë ta realizoj dhe ma bëj të begatshme!
E nëse kjo gjë është e dëmshme për fenë time, jetën time dhe përfundimin e punëve të mia, atëherë largoje atë prej meje, dhe ma hiq mendjen prej saj! Më mundëso të mirën kudo qoftë dhe më bëj të kënaqur me të!” (Buhariu)
Shikoni, o besimtarë, se si i Dërguari i Allahut ﷺ i jepte kësaj lutjeje të njëjtin përkushtim si mësimit të Kuranit! Pse? Sepse kjo dua formëson të gjithë botëkuptimin e besimtarit për jetën.
Vëllezër të nderuar!
Këtu qëndron ndërthurja e thellë mes lutjes së istihares dhe përjetimit të një dere të mbyllur:
Kur ti ngrihesh, fal dy rekate namaz dhe thua me përulësi: “O Allah, Ti di e unë nuk di; nëse kjo gjë është e dëmshme për mua, largoje prej meje”, ti sapo i ke dorëzuar Allahut frenat e së ardhmes sate. Ti ke pranuar kufizimin tënd njerëzor dhe je mbështetur në Dijen dhe Fuqinë e Allahut.
E çfarë ndodh pas kësaj?
Nëse ajo punë nuk realizohet, nëse ai plan dështon ose ajo rrugë bllokohet, kjo është përgjigjja e drejtpërdrejtë e kërkesës sate!
Ti kërkove nga Allahu ta largojë atë punë nëse ka dëm, dhe Allahu – nga mëshira e Tij – e largoi atë nga ti. Prandaj, mbyllja e derës nuk është refuzim apo braktisje nga Krijuesi; ajo është mbrojtje nga një dëm që ti nuk e shihje dot.
Njeriu gjykon vetëm nga ajo që sheh në çast: sheh dobinë e dukshme, fitimin e menjëhershëm ose dëshirën e çastit. Por Allahu e sheh përfundimin e gjërave, atë që fshihet pas sipërfaqes. Sa e sa gjëra i kemi dëshiruar me ngulm, por sikur të na jepeshin, do të na prishnin fenë, shëndetin apo familjen dhe të gjithë jetën!
Pikërisht këtë të vërtetë na e rikujton Zoti në Kuran:
﴿وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ﴾
“Mund ta urreni diçka, ndërkohë që ajo është mirë për ju; dhe mund ta doni diçka, ndërkohë që ajo është keq për ju. Allahu di, ndërsa ju nuk dini.” (El-Bekare, 216)
Vëllezër besimtarë!
Kjo na çon te nevoja jetike për t’u mbështetur plotësisht te Allahu dhe për të ruajtur mendimin e mirë për Të, veçanërisht për ato gjëra që nuk arrijmë t’i realizojmë.
Të mbështetesh te Allahu nuk do të thotë pasivitet. Besimtari i merr të gjitha shkaqet: përpiqet, konsultohet, punon dhe lutet. Por, pasi i kryen detyrat e veta, ai ia lë rezultatin Allahut. Dhe nëse rezultati nuk është ai që priste, besimtari nuk thotë: “Pse më ndodhi mua?”, “Pse ma bëre këtë o Zot” ose “Çdo gjë mori fund”. Ai thotë: “Çfarë ka caktuar Allahu është më e mira, dhe Unë jam i kënaqur me zgjedhjen e Tij.”
Ki mendim të mirë për Zotin tënd! Pasi nëse një derë mbyllet:
Ndoshta është shmangie e një dëmi: Ajo mund të të ruajë nga një sprovë, vuajtje apo dështim më të madh në të ardhmen.
Ndoshta është përgatitje: Allahu dëshiron të të pjekë, të të mësojë durimin dhe të të forcojë karakterin para se të të japë diçka më të madhe.
Ndoshta është drejtim drejt një të mire më të madhe: Mbyllja e asaj dere të detyron të kërkosh një rrugë tjetër, të cilën nuk do ta kishe eksploruar kurrë ndryshe.
Kujtoni fjalët e duasë së istihares: “dhe ma hiq mendjen prej saj… e më bëj të kënaqur me të!” Qetësia shpirtërore vjen atëherë kur e liron zemrën nga pengu i asaj që kaloi dhe beson se ajo që nuk është realizuar, kurrë nuk ka qenë e shkruar të jetë e jotja.
I kërkoj falje Allahut për vete dhe për ju. Kërkoni falje tek Ai, se Ai është Falësi i Madh, Mëshiruesi.
Hytbja e Dytë
Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botëve. Paqja dhe mëshira e Allahut qofshin mbi Pejgamberin tonë Muhamed, mbi familjen e tij, shokët e tij dhe mbi të gjithë ata që ndjekin rrugën e tij deri në Ditën e Gjykimit.
Të nderuar vëllezër,
Si duhet të veprojë besimtari praktikisht kur përballet me një derë të mbyllur?
Mos nxitoni në gjykime negative: Mos e shih jetën nga një faqe e vetme. Një kapitull i mbyllur nuk është fundi i librit tënd.
Vazhdo të marrësh shkaqet: Dështimi i një rruge nuk do të thotë të ndalosh së ecuri. Trokit në dyert e tjera të lejuara.
Ruaj lidhjen me Allahun përmes lutjes: Durimi nuk është qarja në cepin e dhomës, por mbajtje e besimit të fortë edhe kur përgjigjja vonohet.
Kujto se përgjigjja e duasë ka disa forma: Ndonjëherë përgjigjja e Allahut është “Po”, ndonjëherë është “Jo tani”, e ndonjëherë është “Jo kjo, sepse kam ruajtur diçka shumë më të mirë për ty”.
E lusim Allahun të na pajisë me besim të patundur, të na mundësojë të mbështetemi plotësisht tek Ai dhe të na ushqejë zemrat me mendim të mirë për çdo caktim të Tij!
O Allah, na jep të mirën në këtë botë, të mirën në botën tjetër dhe na mbro nga dënimi i Zjarrit! O Allah, na hap dyert e mëshirës, të begatisë e të udhëzimit, dhe na bëj të kënaqur me çdo zgjedhje që Ti bën për ne!
Amin.
