Falënderimi i takon Allahut, paqja dhe bekimet qofshin mbi të Dërguarin e Allahut – paqja dhe bekimet e Allahut qofshin mbi të. Dëshmoj se nuk ka të adhuruar tjetër me të drejtë përveç Allahut, i Vetëm dhe pa ortak, dhe dëshmoj se Muhamedi është rob i Tij dhe i Dërguari i Tij.
Muslimani duhet t’i lutet Allahut të Lartësuar që t’i japë bereqet në çdo sferë të jetës: në dije e në vepra, në kohë e në pasuri, në familje e në fëmijë, si dhe në punët e kësaj bote e të botës tjetër. Po ashtu, ai duhet të kujdeset për rrugët dhe shkaqet që sjellin këtë bereqet.
Bereqeti është një mirësi hyjnore që, kur vendoset në diçka të paktë, e shton atë; ndërsa kur vendoset në diçka të shumtë, e bën të dobishme. Fryti më i madh i bereqetit është suksesi që njeriu t’i përdorë dhuntitë e tij në bindje ndaj Allahut të Lartësuar.
وَلَوْ أَنَّ أَهْلَ القُرَى آَمَنُوا وَاتَّقَوْا لَفَتَحْنَا عَلَيْهِمْ بَرَكَاتٍ مِنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ وَلَكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْنَاهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ
“Sikur banorët e atyre qyteteve të besonin dhe të ruheshin prej gjynaheve, Ne do t’u dërgonim bekime nga qielli dhe toka, por ata mohuan, prandaj i dënuam për atë që bënë.” [El Araf: 96]
Meqenëse Profeti ﷺ dhe shokët e tij ishin njerëzit më të përkushtuar ndaj devotshmërisë, bereqeti te ata ishte i dukshëm dhe i mrekullueshëm.
Djali i Ebu Bekrit tregon një ngjarje të veçantë: Ebu Bekri solli disa mysafirë në shtëpi, ndërsa vetë qëndroi te Pejgamberi ﷺ deri vonë. Kur u kthye, bashkëshortja i tregoi se mysafirët kishin refuzuar të hanin pa praninë e tij. I zemëruar me veten dhe i shqetësuar për mysafirët, Ebu Bekri filloi të kritikonte djalin dhe u betua se nuk do të hante, por pas insistimit të bashkëshortes dhe mysafirëve ai pranoi të hante me ta.
Mrekullia ndodhi gjatë ngrënies: sa herë që merrnin një kafshatë, ushqimi në enë shtohej më shumë sesa ishte në fillim. Bashkëshortja e tij u habit dhe tha: “Qenka shtuar tri herë më shumë sesa ishte!” Nga ai ushqim i bekuar, Ebu Bekri i dërgoi edhe Pejgamberit ﷺ, i cili hëngri prej tij.” Buhariu dhe Muslimi
Po ashtu Aishja (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Kur vdiq Pejgamberi ﷺ, në shtëpinë time nuk kishte asgjë për të ngrënë, përveç një sasie të vogël elbi në raft. Hëngra prej tij për një kohë shumë të gjatë. Mirëpo, kur vendosa ta matja (për të parë sa kishte mbetur), ai u mbarua menjëherë.” Buhariu dhe Muslimi
Për të arritur bekimin e Allahut në çdo punë, ekzistojnë disa shkaqe dhe vepra që muslimani duhet t’i ndjekë:
- Devotshmëria
Devotshmëria ndaj Allahut të Lartësuar është çelësi kryesor i bereqetit. Nuk ka njeri që i frikësohet Allahut në një çështje, veçse Ai ia jep bereqetin në të sipas masës së devotshmërisë së tij, madje edhe më shumë nga ç’mund të presë.
- Lutja e vazhdueshme
Vërtet, Profeti ﷺ na ka mësuar të kërkojmë bereqet në çdo aspekt të jetës. Ai vetë lutej vazhdimisht për këtë. Transmetohet se:
“Kur njerëzit e shihnin frytin e parë të sezonit, ia sillnin Pejgamberit ﷺ. Ai e merrte dhe lutej: ‘O Allah, na begato në frytet tona, na begato në Medinën tonë, na begato në sain tonë dhe në mudin tonë (matëset e kohës)! O Allah, Ibrahimi ﷺ, robi, i dashuri dhe i dërguari Yt të luti për Mekën; unë po të lutem për Medinën ashtu siç të luti ai për Mekën, madje edhe një herë më shumë!’ Pastaj, ai e ftonte fëmijën më të vogël që ishte i pranishëm dhe ia jepte atij frytin.” (Muslimi)
- Ndershmëria në fitimin e pasurisë
Që pasuria të ketë bereqet, ajo duhet të merret me ndershmëri, pa lakmi dhe pa këmbëngulje të tepërt për ta grumbulluar me çdo kusht. Pejgamberi ﷺ i tha njërit prej shokëve të tij:
“O Hakim, kjo pasuri është vezulluese dhe e ëmbël. Atij që e merr me ndershmëri (pa lakmi), i jepet bereqet në të. Ndërkaq, atij që e merr me pangopësi, nuk i jepet bereqet, por mbetet sikurse ai që ha e nuk ngopet kurrë.” (Buhariu dhe Muslimi)
- Shpenzimi në rrugë të mirë dhe dhënia e Zekatit
Shpenzimi i pasurisë për bamirësi, dhënia e zekatit dhe përmbushja e detyrimeve financiare me sinqeritet e kënaqësi shpirtërore, janë garancia e shtimit të saj. Allahu i Lartësuar thotë:
قُلْ إِنَّ رَبِّي يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ وَمَا أَنفَقْتُم مِّن شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُ ۖ وَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ
“Thuaj: “Me të vërtetë, Zoti im i jep begati të bollshme kujt të dojë nga robërit e Tij dhe ia pakëson kujt të dojë. Ai ua zëvendëson atë që e ndani ju; Ai është Dhuruesi më i mirë.” [Sebe: 39]
Ndërsa i Dërguari i Allahut ﷺ ka thënë: “Allahu Fuqiplotë ka thënë: “O biri i Ademit! Jep, të të jap.” Buhariu dhe Muslimi
- Sinqeriteti në tregti dhe marrëdhënie
Sinqeriteti në shitblerje, ortakëri dhe çdo lloj tregtie është një nga burimet kryesore të bereqetit. Kur njerëzit tregohen të ndershëm me njëri-tjetrin, fitimi i tyre bekohet. Pejgamberi ﷺ ka thënë:
“Dy palët tregtuese janë të lira të ndryshojnë kontratën derisa të ndahen nga njëri-tjetri. Nëse tregohen të sinqertë dhe i sqarojnë të metat (nëse ka), u begatohet tregtia e tyre. Por, nëse fshehin të vërtetën dhe gënjejnë, bereqeti i tregtisë së tyre do të zhduket.” (Buhariu dhe Muslimi)
- Shfrytëzimi i fillimit të ditës (Agimi)
Kryerja e punëve dhe aktiviteteve herët në mëngjes është një praktikë e bekuar, pasi Profeti ﷺ është lutur posaçërisht për këtë kohë:
“O Allah, jepi bereqet umetit tim në orët e hershme të agimit.” (Ahmedi)
- Kërkimi i zgjedhjes më të mirë nga Allahu (Istiharja)
Një nga format më të larta të kërkimit të bereqetit është t’ia dorëzosh zgjedhjen Allahut, duke besuar se Ai di atë që ne nuk e dimë. Profeti ﷺ ua mësonte shokëve të tij lutjen e Istihares me të njëjtin përkushtim siç ua mësonte suret e Kuranit. Ai këshillonte:
“Kur dikush nga ju vendos të ndërmarrë një punë me rëndësi, le t’i falë dy rekate vullnetare (namaz nafile) e pastaj le të lutet:
‘O Allah, me diturinë Tënde kërkoj të më orientosh në më të mirën, dhe me fuqinë Tënde kërkoj mundësi! Kërkoj nga mirësitë e Tua të pakufishme, sepse Ti ke fuqi, kurse unë nuk kam; Ti di, kurse unë nuk di; Ti i di të gjitha fshehtësitë. O Allah, nëse e di se kjo punë është e mirë për mua, për fenë, jetën dhe të ardhmen time, ma mundëso, ma lehtëso dhe më beko në të! E nëse e di se kjo punë është e dëmshme për mua, për fenë, jetën dhe të ardhmen time, largoje atë prej meje dhe mua prej saj; ma cakto të mirën kudo që të jetë dhe më bëj të kënaqur me të!’” (Buhariu)
