Ebu Hurejra (Allahu qoftë i kënaqur me të!) tregon: “Disa njerëz pyetën:
– O i Dërguari i Allahut, a do ta shohim Zotin tonë Ditën e Kiametit?
– “A keni vështirësi për ta parë hënën kur është e plotë?” – i pyeti i Dërguari i Allahut ﷺ.
– Jo, o i Dërguari i Allahut, – iu përgjigjën ata. – “Po diellin, a keni vështirësi për ta parë kur nuk ka re?” – pyeti sërish Pejgamberi ﷺ.
– Jo, o i Dërguari i Allahut, – i thanë.
Pastaj Pejgamberi ﷺ u tha: “Në këtë mënyrë do ta shihni Atë. Në Ditën e Kiametit, Allahu i tubon njerëzit dhe u thotë: “Secili le t’i shkojë pas atij që e ka adhuruar!” Kështu, ata që e adhuronin Diellin, shkojnë pas tij; ata që e adhuronin Hënën, shkojnë pas saj; ata që i adhuronin idhujt, shkojnë pas tyre.
Në fund, mbetet vetëm ky umet, në mesin e tyre edhe ata që ndërmjetësojnë, – ose ka thënë: hipokritët, Ibrahimi është në mëdyshje, – Allahu do të vejë (me një pamje që ata nuk e njohin) dhe do t’u thotë:
– Unë jam Zoti juaj.
– Do të qëndrojmë këtu derisa të vijë Zoti ynë, e, kur të vijë Zoti ynë, ne do ta njohim, – thonë ata.
Atëherë Allahu do t’u vejë me një pamje që ata e njohin dhe do t’u thotë:
– Unë jam Zoti juaj.
– Ti je Zoti ynë, – thonë ata dhe e pasojnë Atë. Atëherë vendoset ura përmbi Xhehenem. Unë dhe umeti im do të jemi të parët që do ta përshkojnë. Atë ditë askush nuk do të flasë, përpos pejgamberëve, lutja e të cilëve do të jetë: “O Zot, na shpëto! Na shpëto! Në Xhehenem ka çengela sikurse gjembat e sadanit. A keni parë ndonjëherë sadanin?”
– Po, o i Dërguari i Allahut, – iu përgjigjën të pranishmit.
Pejgamberi ﷺ vazhdoi:
“Do të jenë në formë të gjembave të sadanit, por madhësinë e tyre nuk e di askush përveç Allahut ﷻ. Do t’i rrëmbejnë njerëzit në bazë të veprave të tyre: disa do të shkatërrohen për shkak të veprave, disa do të copëtohen (gjatë ecjes në Sirat), ose do të shpëtojnë, ose ngjashëm.
Pastaj Allahu shfaqet, e, kur Allahu të përfundojë gjykimin e robërve të Tij dhe dëshiron t’i nxjerrë prej Zjarrit me mëshirën e Tij ata që do, i urdhëron melekët t’i nxjerrin prej Zjarrit të gjithë ata që nuk i kanë bërë ortak Allahut asgjë dhe që kanë dëshmuar “la ilahe il-lallah”, të cilët Allahu dëshiron t’i mëshirojë. Në Zjarr do të njihen nga gjurmët e sexhdeve, sepse Zjarri e djeg të birin e Ademit përveç gjurmëve të sexhdeve, sepse Allahu ia ka ndaluar Zjarrit t’i djegë gjurmët e sexhdeve.
Do të dalin prej Zjarrit të djegur tërësisht. Pastaj do t’u hidhet një ujë që quhet Uji i Jetës, e do të mbijnë siç mbin fara në anën e përroit.
Kur Allahu të përfundojë gjykimin e robërve të Tij, mbetet një njeri me fytyrë nga Zjarri, konkretisht banori i fundit i Zjarrit që do të hyjë në Xhenet, i cili do të thotë:
– O Zoti im, po më helmon era e tij dhe po më përcëllon nxehtësia e tij, ma largo fytyrën time prej Zjarrit! Kështu, ai vazhdon ta lusë Allahun, derisa Allahu t’i thotë:
– Sikur të ta plotësoja këtë (lutje), a do të kërkoje diçka tjetër?
– Jo, betohem në madhërinë Tënde! Nuk do të kërkoj diçka tjetër, – thotë ai dhe i betohet Zotit të vet e ia jep besën në çdo formë, aq sa Allahu të dojë.
Atëherë Allahu ia largon fytyrën prej Zjarrit.
Kur kthehet nga Xheneti dhe e sheh, mundohet të heshtë, aq sa të dojë Allahu, pastaj thotë:
– Zoti im! Më afro te dera e Xhenetit!
– A nuk më dhe besën dhe fjalën që nuk do të më kërkosh asgjë pas asaj që të është dhënë? Mjerë ti, o biri i Ademit, sa shumë që e thyen betimin! – i thotë Allahu ﷻ.
Ai thotë: “O Zot!” – dhe vazhdon të lutet, derisa Allahu i thotë:
– Nëse të plotësohet (edhe) kjo, do të kërkosh diçka tjetër?
– Jo, betohem në madhërinë Tënde, se nuk do të kërkoj asgjë tjetër! – i betohet dhe i jep fjalën Allahut, sa të dojë Ai, se nuk do të kërkojë diçka tjetër.
Pastaj e afron te dera e Xhenetit. Kur të afrohet aty, i shfaqet Xheneti dhe sheh harenë e gëzimin brenda tij. Mundohet të heshtë aq sa Allahu të dojë, pastaj thotë:
– Zoti im! Më fut në Xhenet!
– A nuk më dhe besën dhe fjalën që nuk do të më kërkosh asgjë pas asaj që të është dhënë? Mjerë ti, o biri i Ademit, sa shumë që e thyen betimin! – i thotë Allahu ﷻ.
– Zoti im! Mos më lër robin më të mjerë, – i drejtohet ai dhe vazhdon të lutet derisa Allahu ﷻ të qeshë me të dhe pastaj i thotë: “Hyr në Xhenet!”
Me të hyrë brenda, i thuhet: “Kërko ç’të duash!”
Ai kërkon e kërkon, madje edhe Allahu ia kujton (disa gjëra), e ai thotë: “Këtë e këtë, derisa t’i shterojë imagjinata, pastaj Allahu ﷻ i thotë: “E gjithë kjo dhe njëherë sa aq, të takon ty.” Buhariu
Ky hadith madhështor është një nga udhërrëfyesit më të fuqishëm të besimit tonë, sepse na shpërfaq me detaje udhëtimin përfundimtar të robit dhe takimin më të madh të njerëzimit me Krijuesin e tij.
E tërë dëshira dhe preokupimi kryesor i sahabëve nuk ishin thjesht mirësitë materiale të Xhenetit, por mundësia për të parë Allahun e Lartësuar. Dhe Pejgamberi ﷺ u dha atyre përgjigjen më të qartë: ashtu siç e shohim hënën e plotë apo diellin në mesditë pa asnjë re e mjegull, po ashtu besimtarët do ta shohin Zotin e tyre plotësisht e qartësisht.
Kjo ditë do të fillojë me ndarjen e madhe. Secili do të ndjekë atë që ka adhuruar në këtë botë: kush adhuronte diellin do të shkojë pas tij, kush adhuronte hënën apo idhujt do t’i ndjekë ata. Ndërsa besimtarët do të mbeten bashkë me umetin e Muhamedit ﷺ. Në mesin e tyre do të përpiqen të fshihen edhe hipokritët ashtu siç fshiheshin në këtë botë. Mirëpo atë ditë e vërteta do të dalë në shesh.
Aty do të vijë sprova e njohjes së Zotit. Allahu i Madhëruar do t’u shfaqet në një formë që ata nuk e njohin, si një sprovë përfundimtare për të veçuar besimtarët e sinqertë nga hipokritët që nuk e meritojnë ta shohin Atë. Besimtarët do të qëndrojnë të patundur duke thënë se do të presin derisa t’u shfaqet Zoti i tyre. E kur Allahu u shfaqet me cilësitë e Tij të njohura, ata do ta njohin menjëherë e do të thonë: “Ti je Zoti ynë!”
Më pas vjen momenti më kritik: vendosja e Siratit mbi shpinën e Xhehenemit. Profeti Muhamed ﷺ do të jetë i pari nga të gjithë të dërguarit që do ta kalojë atë bashkë me umetin e tij. Paramendoni atë tmerr kur e gjithë lutja e të gjithë Pejgamberëve në ato momente do të jetë vetëm: “O Allah, shpëto! O Allah, shpëto!” Mbi atë urë ka ganxha e hekura të lakuar që rrëmbejnë njerëzit sipas veprave të tyre. Disa do të rrëzohen e do të shkatërrohen, e disa do të copëtohen, por besimtarët e sinqertë do të shpëtojnë.
Madje, edhe për ata besimtarë mëkatarë që do të përfundojnë në Zjarr për shkak të gjynaheve të tyre, mëshira e Allahut nuk mungon. Melaiket do t’i njohin ata përmes shenjave të sexhdes, sepse Allahu ia ka ndaluar Zjarrit të djegë gjymtyrët e sexhdes! Kjo na tregon vlerën jashtëzakonisht të madhe që ka namazi. Pasi të nxirren nga Xhehenemi të karbonizuar, mbi ta do të derdhet “Uji i Jetës”, dhe trupat e tyre do të rigjenerohen e do të mbinë me shpejtësi e freski, ashtu siç mbin fara në dheun pjellor.
E në fund të këtij transmetimi, Profeti ﷺ na tregon historinë prekëse të njeriut të fundit që do të hyjë në Xhenet. Ai do të jetë me fytyrë nga Zjarri dhe do t’i lutet Allahut vetëm t’ia kthejë fytyrën mënjanë sepse nxehtësia po e mbyt. Allahu merr besën prej tij që të mos kërkojë gjë tjetër. Por sapo sheh bukurinë e Xhenetit, ai nuk duron dot dhe lutet përsëri t’i afrohet derës, e pastaj të hyjë brenda. Këtu Allahu i Lartësuar qesh me të — një e qeshur që i takon Madhështisë së Tij — duke parë se si robi e thyen premtimin nga lakmia për mëshirën e Zotit të tij. Dhe Allahu jo vetëm që e fut në Xhenet, por pasi ai shpreh të gjitha dëshirat që mund të imagjinojë, Allahu i dhuron atij të gjitha ato që kërkoi dhe dhjetëfishin e tyre!
Edhe një herë, ky hadith na mbush zemrën me shpresë dhe frikë njëkohësisht. Na kujton se sa e rëndësishme është ta ruajmë sexhden, të pastrojmë zemrën nga hipokrizia dhe të mos e humbim kurrë besimin te Bujaria e pakufishme e Allahut të Madhëruar.
