Falënderimi i takon Allahut, paqja dhe bekimet qofshin mbi të Dërguarin e Allahut ﷺ. Dëshmoj se nuk ka zot tjetër (që meriton adhurimin) përveç Allahut, i Vetëm dhe pa ortak, dhe dëshmoj se Muhamedi është robi dhe i Dërguari i Tij.
Vërtet, robi nuk mund të arrijë asgjë pa suksesin që i dhuron Allahu i Plotfuqishëm, qoftë në këtë botë apo në botën tjetër. Allahu i Lartësuar thotë:
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ وَمَنْ يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَإِنَّهُ يَامُرُ بِالفَحْشَاءِ وَالمُنْكَرِ وَلَوْلَا فَضْلُ اللهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللهَ يُزَكِّي مَنْ يَشَاءُ وَاللهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
“O ju që keni besuar! Mos i ndiqni hapat e shejtanit; e kush ndjek hapat e shejtanit, ai vërtet urdhëron për shthurje dhe për të shëmtuarën. Sikur të mos ishte mirësia e Allahut ndaj jush dhe mëshira e Tij, askush prej jush nuk do të pastrohej kurrë, por Allahu pastron atë që dëshiron. Allahu dëgjon dhe di çdo gjë.” [En-Nur: 21]
Andaj, kushdo që është ndihmuar nga Allahu në pastrimin e shpirtit, ai vërtet ka shpëtuar dhe ka fituar. Allahu i Lartësuar thotë:
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى
“Vërtet ka shpëtuar ai që është pastruar.” [El-Ala: 14]
Shkalla më e lartë e suksesit që Allahu i dhuron robit të Tij është t’ia bëjë të dashur besimin e bindjen, si dhe t’ia bëjë të urryer mohimin dhe gjynahun. Kjo është shkalla që arritën shokët e Pejgamberit ﷺ, të cilën Allahu ua përmendi si mirësi në fjalën e Tij:
وَاعْلَمُوا أَنَّ فِيكُمْ رَسُولَ اللهِ لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِيرٍ مِنَ الأَمْرِ لَعَنِتُّمْ وَلَكِنَّ اللهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الكُفْرَ وَالفُسُوقَ وَالعِصْيَانَ أُولَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ
“Dhe dijeni se mes jush është i Dërguari e Allahut; sikur ai t’ju bindej juve në shumë çështje, ju do të pësonit vështirësi, por Allahu ua bëri të dashur besimin dhe e zbukuroi atë në zemrat tuaja, ndërsa ua bëri të urryer mohimin, shthurjen dhe mosbindjen. Të tillët janë ata që janë në rrugën e drejtë.” [El-Huxhurat: 7]
Ibn Kajimi (Allahu e mëshiroftë) ka thënë: “Allahu i Madhëruar u drejtohet robërve të Tij besimtarë duke u thënë: Sikur të mos ishte suksesi Im për ju, shpirtrat tuaj nuk do t’i ishin nënshtruar besimit; kështu që besimi nuk erdhi nga mendjemprehtësia juaj apo aftësitë tuaja, por Unë ua bëra atë të dashur dhe e zbukurova në zemrat tuaja, si dhe ua bëra të urryer të kundërtën e tij: mohimin dhe shthurjen…”
Suksesi është prej atyre çështjeve që kërkohen vetëm nga Allahu, pasi askush tjetër nuk ka fuqi mbi të. Kushdo që e kërkon atë nga dikush tjetër, mbetet i privuar. Allahu i Lartësuar thotë:
إِنَّكَ لَا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَلَكِنَّ اللهَ يَهْدِي مَنْ يَشَاءُ
“Vërtet, ti nuk mund ta udhëzosh atë që dëshiron, por Allahu udhëzon atë që dëshiron.” [El-Kasas: 56]
Ky udhëzim i përmendur në ajet është ai që dijetarët e quajnë “Udhëzimi i Suksesit”.
Ibn Kajimi (Allahu e mëshiroftë) ka dhënë një përkufizim brilant për këtë: “Njohësit e Allahut janë pajtuar njëzëri se sukses do të thotë që Allahu të mos të lërë në dorë të vetes tënde, ndërsa dështim do të thotë që Ai të të lërë vetëm me veten tënde.”
Për këtë arsye, udhëzimi i nderuar profetik na mëson të kërkojmë mbrojtje nga mbështetja te vetja. Ebu Davudi shënon në Sunenin e tij hadithin nga Ebu Bekre (Allahu qoftë i kënaqur me të), ku i Dërguari i Allahut ﷺ thoshte: “Lutjet e të brengosurit janë: ‘O Allah, unë shpresoj në mëshirën Tënde, andaj mos më lër në dorë të vetes sime as sa hap e mbyll sytë, dhe mi rregullo të gjitha punët e mia; nuk ka zot tjetër që meriton adhurimin përveç Teje’.”
Një nga gabimet më të shpeshta ku bien njerëzit është mendimi se pasuria, pozita apo fama janë shenja të sigurta të suksesit. Mirëpo, realiteti është ndryshe: mirësitë e kësaj bote Allahu ia jep si atij që e do, ashtu edhe atij që nuk e do. Allahu e sqaron këtë natyrë të njeriut në Kuran:
فَأَمَّا الإِنْسَانُ إِذَا مَا ابْتَلَاهُ رَبُّهُ فَأَكْرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ * وَأَمَّا إِذَا مَا ابْتَلَاهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهَانَنِ * كَلَاّ بَل لَا تُكْرِمُونَ اليَتِيمَ
“Sa i përket njeriut, kur Zoti i tij e sprovon duke e nderuar dhe duke i dhënë mirësi, ai thotë: ‘Zoti im më nderoi’. Por, kur Ai e sprovon duke ia ngushtuar furnizimin, ai thotë: ‘Zoti im më nënçmoi’. Jo, nuk është ashtu!…” [El-Fexhr: 15-17]
I suksesshmi i vërtetë është ai i cili:
Nëse ka pozitë: E përdor atë për të fituar kënaqësinë e Zotit, për të ndihmuar fenë dhe për t’u shërbyer njerëzve.
Nëse ka pasuri: E fiton atë në mënyrë të ligjshme (hallall) dhe e shpenzon në rrugën e bindjes ndaj Allahut.
Urtësia e Allahut qëndron në sprovën e robërve: i suksesshmi falënderon kur merr, ndërsa i dështuari tejkalon kufijtë dhe bëhet i arrogante. Allahu i Lartësuar thotë:
Shembulli më i lartë i këtij suksesi është Profeti Sulejman. Kur e pa fronin e mbretëreshës të vendosur para tij në çast, ai nuk u mburr, por tha:
“Kjo është nga mirësia e Zotit tim, për të më sprovuar nëse do të falënderoj apo do të mohoj. E kush falënderon, ai falënderon për veten e tij, ndërsa kush mohon, vërtet Zoti im është i Vetëmjaftueshëm dhe Bujar.” [En-Naml: 40]
Suksesi që Allahu u dhuron robërve të Tij shfaqet në disa forma të mrekullueshme, ndër të cilat veçojmë:
- Lehtësimi i së mirës për ata që Ai dëshiron
Ndonjëherë, një vepër e mirë u ofrohet shumë njerëzve dhe ata e refuzojnë, derisa Allahu ia lehtëson atë dikujt tjetër që Ai e ka zgjedhur. Një shembull i qartë është vetë Pejgamberi ﷺ, i cili qëndroi më shumë se dhjetë vite duke kërkuar përkrahjen e fiseve të ndryshme, por ata nuk iu përgjigjën. Në fund, Allahu ua mundësoi këtë nder Ensarëve (banorëve të Medines), të cilët fituan lavdinë e përjetshme në këtë botë dhe në botën tjetër.
- Vula e mirë në fund të jetës
Një tjetër formë e lartë e suksesit është kur Allahu i jep mundësi robit që, në çastet e fundit të jetës, të kryejë një punë të mirë me të cilën i vulosen veprat e tij.
Buhariu dhe Ahmedi shënojnë hadithin nga Enesi (Allahu qoftë i kënaqur me të), i cili tregon: “Një djalosh çifut që i shërbente Pejgamberit u sëmur. Pejgamberi ﷺ shkoi ta vizitonte dhe, duke i qëndruar te koka, i tha: ‘Pranoje Islamin’. Djaloshi shikoi nga i ati, i cili i tha: ‘Bindju Ebu Kasimit’. Pasi djaloshi dëshmoi besimin, Pejgamberi doli duke thënë: ‘Falënderimi i takon Allahut, i Cili e shpëtoi atë prej Zjarrit përmes meje’.”
- Punë e pakët, shpërblim i madh
Suksesi shfaqet edhe kur Allahu i jep mundësi robit të kryejë një punë që në dukje është e vogël, por që peshon rëndë tek Ai. Buhariu dhe Muslimi shënojnë hadithin nga El-Berra bin Azib (Allahu qoftë i kënaqur me të): Një burrë i mbuluar me paime lufte erdhi te Pejgamberi dhe e pyeti: “O i Dërguari i Allahut, të luftoj apo të pranoj Islamin më parë?” Ai i tha: “Pranoje Islamin, pastaj lufto”. Burri pranoi besimin, hyri në betejë dhe ra dëshmor. Atëherë i Dërguari i Allahut tha: “Punoi pak, e u shpërblye shumë.”
Kushdo që i frikësohet Allahut, e mbush zemrën me sinqeritet dhe dëshmon vërtetësi në qëllimet e tij, duke u lutur vazhdimisht, ai i ka rrokur të gjitha shkaqet që çojnë drejt suksesit hyjnor.
Allahu është Ai prej të Cilit kërkohet ndihmë, dhe nuk ka ndryshim e as fuqi përveçse përmes Tij.
